Amsterdam Pipe Museum
$('#mast1').cycle({
			delay: 0,
			speed: 2000
		});
$('#mast4').cycle({
			delay: 2000,
			speed: 4000
		});
$('#mast7').cycle({
			delay: 2000,
			speed: 4000
		});
$('#mast10').cycle({
			delay: 0,
			speed: 2000
		});
home > thema's > meerschuim

Geschiedenis van de meerschuim pijp

Moderne meerschuimpijp

Na de Tweede Wereldoorlog domineert de sigaret. De markt voor pijpen krimpt in, zeker in het kwaliteitsegment waardoor de meerschuimindustrie in een rap tempo verdwijnt. Mondiaal blijven maar weinig grote namen over. De firma Andreas Bauer & Sohn uit Wenen wist tot ver na de Tweede Wereldoorlog een kwaliteitsproduct te garanderen. Sommer uit Parijs is een tweede grote naam.

Voorbeeld van het typisch Turkse product is een gezichtpijp met een steel opgebouwd uit aan elkaar geschroefde segmenten meerschuim. Deze opzichtige pijp mist iedere aansluiting met de pijproker en wordt een souvenirartikel voor vakantiegangers aan de Turkse kust. Het gebruik van goedkope plastic mondstukken betekent een verdere verarming.

Rond 1955 ontstaat een tweede productiegebied. In Tanzania, in de streek van Kilimanjaro, worden meerschuimmijnen geopend waar het zogenaamde ambozeli meerschuim wordt gewonnen. Deze grondstof is wat dichter en zwaarder van structuur en ook de kleur is wat grauwer. Vanwege het Engelse initiatief van deze branche richt de stijl van deze Afrikaanse meerschuim pijpen zich op de West-Europese bruyèrepijp. Al gauw vormen de bedrijven daar een geduchte concurrent op de pijpenmarkt: tegen het eind van de jaren 1960 worden vanuit Tanzania jaarlijks maarliefst 200.000 pijpen geëxporteerd.

De belangrijkste firma is de Tanganyika Meerschaum Corporation Limited. Behalve klassieke modellen maken zij gesneden pijpen met portretten van negers in reliëf rondom de pijpenkop. Ook houten pijpen voorzien van een meerschuim binnenketel zijn in productie. Gelukkig waagt men zich daar niet aan de akelige Arabieren- en Turkenkoppen die nog altijd en masse uit het Eskisehirgebied komen. Veel Tanzaniaanse pijpen zijn op de steel herkenbaar aan het merk de witte olifant.

Door de algemene teruggang van het pijproken slankt de productie van de meerschuim pijp in het vierde kwart van de twintigste eeuw nog verder af. De nijverheid in Tanzania verdwijnt nagenoeg wanneer de Engelsen zich terugtrekken. Turkije behoudt met zijn product een toeristische uitstraling, die nauwelijks geschikt is voor de serieuze pijproker: de meeste figurale stukken getuigen van naïviteit. In de strakke klassieke lijn wordt het bruyèremodel gekopieerd en hierin komen nog wel goede kwaliteiten voor.

1

Afbeeldingen 1 / 6

Meerschuim als bruyère afgewerkt
Moderne buldog met negerfiguren
Merk olifant uit Tanzania
Tafelpijp van Amboseli meerschuim
Moderne rustieke pijp uit Tanzania
Eigentijdse meerschuim van Peterson