Amsterdam Pipe Museum
$('#mast1').cycle({
			delay: 0,
			speed: 2000
		});
$('#mast4').cycle({
			delay: 2000,
			speed: 3000
		});
$('#mast7').cycle({
			delay: 1000,
			speed: 4000
		});
$('#mast10').cycle({
			delay: 1000,
			speed: 3000
		});
home > nieuws

Nieuws

Dagboekfragment 32: 29 oktober 1994
19 mei 2020

De laatste dag van de bijeenkomst van de Académie Internationale de la Pipe eindigt altijd met de gala-avond. Bijna drie dagen over allerlei plannen praten wekt bij mij wel eens wat wrevel. Het geeft mij het gevoel van: zullen we even stoppen met plannen maken en gewoon aan het werk gaan? Enfin, deze avond vergeet je al die gesprekken ofwel je overgiet ze met drank en small talk. Het Luxemburgse restaurant met de illustere naam Chateau de Bourglinster is in ieder geval uitstekend en iedereen ziet er op zijn paasbest uit. Vermakelijk om te zien dat de echtgenotes van (gewezen) fabrieksdirecteuren en ambassadeurs ook of juist op reis een koffer vol avondkleding en juwelen meenemen. Prachtig al dat gefonkel, jammer natuurlijk dat de dames veelal boven de 70 zijn waardoor de pracht ook wat aan glans verliest. In ieder geval zijn de gesprekken deze avond heel wat persoonlijker. Morgen ga ik thuis weer lekker door met onderzoek en schrijven.


Dagboekfragment 31: 23 juni 1994
12 mei 2020

De inrichting van de expositie in het Österreichisches Tabakmuseum in de Mariahilferstrasse in Wenen zit er op. Vandaag is de opening. Twee hoogtepunten, de aanbieding van Benedict's boek aan directeur Herbert Rupp en de speech van mij over het bijeenbrengen van de verzameling. Wel, dat gaat allemaal vlot, zelfs in het Duits. Meest indrukwekkend is het Hollandse diner dat ons wordt aangeboden, het grootste ooit meegemaakt met ruim honderd gasten! De verse haring vindt gretig aftrek, opgemaakt met bietjes en ui. Waar de tabaksindustrie, lees het Oostenrijkse Tabaksmonopolie al niet goed voor is. En wat de tentoonstelling betreft, het staat er prachtig bij. In de loop van de jaren is onze collectie internationaler geworden en dat werkt goed op de bezoekers. Het onderwerp wordt serieuzer genomen omdat het een mondiale aangelegenheid blijkt. Het idee om de continenten en periodes met kleurenbanden op de vloer te markeren, werkt goed. Je wordt bijna de zaal doorgezogen. Zo krijgen wij een nieuwe blik op onze vertrouwde museumstukken.


Dagboekfragment 30: 28 maart 1994
5 mei 2020

Zojuist op de Jalan Kebon Sirih Timur Dalam in Soerabaya een bijzondere winkel gevonden met een inventaris tussen Indonesisch antiek, nijverheid van de eilanden in de Archipel tot en met Nieuw-Guinea en ook nog archeologische objecten uit een breder gebied. In een vitrinekastje liggen ze daar, te wachten op onze ontdekking: vijf prachtige uit steen gesneden pijpenkoppen uit de prehistorie van het roken, alleen God weet van wanneer exact. Prachtige primaire vormen en in goede staat. In zo'n geval maar een beetje wegkijken en op iets anders focussen om eerst contact te maken en een gesprek te starten. Jammer wel, weinig Engelse taal bij de verkoper en Bahasa doen wij weer niet. Toen maar gekoerst op de pijpen uit de handelsvoorraad, uiteraard onbetaalbaar voor Indische begrippen, daarom lagen ze er ook nog. Ons geluk is dat wij in guldens rekenen, dus een heel groepje spullen bij elkaar gelegd. Loven en bieden als tijdverdrijf en uiteindelijk komen we er uit. Nu nog uitvogelen wat ik eigenlijk gekocht heb en of de mondelinge informatie ‘grafveld Laos' grond van waarheid heeft. In ieder geval buitengewoon bijzonder, dat is instinctief wat ik zeker weet.


Don Duco genomineerd voor Europese prijs
1 mei 2020

De conservator van het Amsterdam Pipe Museum, Don Duco, is één van de genomineerden uit heel Europa voor de Europese Erfgoedprijs, jaarlijks uitgereikt door Europa Nostra. Verenigingen en stichtingen uit alle EU-landen konden uitzonderlijke initiatieven en personen met een grote staat van dienst nomineren voor deze prijs. Een internationale jury selecteert daaruit de prijswinnaars, in verschillende categorieën: geslaagde restauraties van monumenten, voorbeeldige educatieprojecten rond erfgoed en mensen met een persoonlijke verdienste. Don Duco is daar één van. Nu maar afwachten wat de uitkomst zal zijn.