Amsterdam Pipe Museum
$('#mast1').cycle({
			delay: 1000,
			speed: 2000
		});
$('#mast4').cycle({
			delay: 0,
			speed: 3000
		});
$('#mast7').cycle({
			delay: 0,
			speed: 3000
		});
$('#mast10').cycle({
			delay: 0,
			speed: 2000
		});
home > nieuws

Nieuws

De laatste Nederlandse pijpenfabriek
25 maart 2020

De vermaarde fabriek van Big-Ben pijpen, ook bekend onder de eigennaam Gubbels, staat in Herten onder de rook van Roermond. Zoals iedereen wel weet gaat het niet goed met de verkoop en dus ook met de productie van pijpen. Door de anti-rook zijn er minder rookmomenten, op veel plaatsen mag roken in het geheel niet meer. Onvermijdelijk is het tijd voor Big-Ben een kleinere locatie te betrekken. Vandaag brachten wij een bezoek aan de fabriek om te kijken of er nog historisch materiaal was dat voor ons museum geschikt was. Dat werd een open en eerlijk gesprek over verleden en toekomst, waarbij ook de vorige generatie nog even aanschoof. Vervolgens een rondgang door het bedrijf, dat overigens een toonbeeld is van ordelijkheid en efficiëntie. Na thuiskomst een hoofd vol van indrukken, ook een paar dozen met oude en nieuwe pijpen en ander materiaal voor onze collectie.


Dagboekfragment 24: 15 maart 1990
24 maart 2020

Dankzij de nieuwe computer, aangeschaft voor het opmaken van het handboek drie jaar geleden, zijn we ongemerkt in de digitalisering gestapt. Met het collectieregistratie systeem D-Base IV start een ware revolutie in de registratie van onze verzameling. Heb ik twintig jaar alles op papier geschreven, meer dan 25.000 systeemkaartjes in een ladenblok, nu gebeurt dat volledig op de computer. Een schermkaart is speciaal voor ons ontworpen waarin de voornaamste velden voor de beschrijving van een museumvoorwerp gedefinieerd staan. En dan is het intypen maar, een heidense klus om de gegevens van meer dan tienduizend voorwerpen over te zetten. En natuurlijk, al werkende ontdekt je dat er nog grote wensen zijn. Het zou bijvoorbeeld fantastisch zijn ook een afbeelding bij die kaart op te nemen voor de snelle herkenning van de voorwerpen. Helaas, foto's in een computersysteem, dat bestaat niet want dan wordt het systeem te traag. De toekomst moet daarvoor een oplossing brengen. Voorlopig is er nog wel even werk aan deze basisregistratie.


MuseumDepotShop
23 maart 2020

Met het museum en de museumwinkel op slot richten wij ons op een ander verkoopkanaal: de MuseumDepotShop. Deze website biedt voorwerpen aan die musea kwijt willen. Onze collectie is van oorsprong voortgekomen uit de archeologie. Don Duco verzamelde niet alleen pijpen, maar ook archeologische vondsten van allerlei soort. Inmiddels weten we dat die niet in de pijpencollectie passen en nu is het tijd ze op te ruimen. Via de webshop komt een breed scala aan vondsten te koop, van potten en vaasjes tot glaskralen, leren schoenzolen, tinnen speelgoed en veel meer. Interesse? Kijk op www.museumdepotshop.nl en schrijf je in voor de nieuwsbrief. De opbrengst van deze activiteit komt ten goede aan ons aankoopfonds.


Documentatie over pijpen
21 maart 2020

Een mooie taak buiten het oog van het publiek is het bijhouden van de documentatie rond het thema pijp en tabak. Door het jaar heen wordt elk krantenknipsel, foldertje, artikel uit tijdschriften of ander drukwerk apart gelegd, voorzien van bron en datum. Eens in de zoveel tijd moet die stapel op thema geordend worden en worden toegevoegd aan mappen met hetzelfde onderwerp. Echt een werkje dat je lang voor je uit kunt schuiven, want tijdsdruk is er niet. Tijdens de Corona-sluiting is dat het juiste moment om te doen. Met het museum dicht kunt je alles in rust uitleggen en ordenen. Zo passeerden zeven volle werkdagen van sorteren met een grote voldoening als resultaat. De indrukwekkende kastenwand met rode overslagdozen in de werkkamer is weer tot op de dag van vandaag bijgewerkt. Mocht u dit lezend nog iets bijzonders voor ons pijpen- en tabaks-archief hebben, wij houden ons aanbevolen!


Dagboekfragment 23: 9 november 1988
17 maart 2020

Nadat enkele handelaren en veilinghuis Sotheby's er hun expertise over hadden gegeven, is het aan ons om een bod uit te brengen op de historische inventaris van de Koninklijke Goedewaagen. Daarmee zijn we in gesprek als serieuze gegadigden van deze unieke verzameling gereedschappen. Vandaag zijn we een stap verder, het materiaal is ons gegund en we worden uitgenodigd om het contract te tekenen en de aanbetaling te doen. Dat gebeurde in het kantoor van de heren Kamer, vader en zoon, directie en eigenaar van wat nu de Royal Goedewaagen heet. Zachtjes praten, de secretaresses in de ruimte ernaast worden niet geachte van deze overdracht te weten. Enfin, over de inhoud van het contract zijn we het snel eens, het wordt uitgetypt en wij tekenen en betalen. Daarna komt het klaarzetten van het materiaal, het verpakken en inladen voor transport. De eerste auto met aanhanger is tegen zessen gevuld, loeizwaar koersen wij naar Leiden.


Tijdelijke sluiting Amsterdam Pipe Museum
13 maart 2020

Vandaag heeft de regering naar aanleiding van het gevaar van besmettingen van het Corona-virus alle openbare instellingen gesloten. De Nederlandse Museumvereniging heeft haar leden opgeroepen deze maatregel te volgen en het museum voor publiek te sluiten. Een ongekende en nooit vertoonde maatregel! Hoewel de regel in eerste instantie geldt voor plaatsen met meer dan 100 bezoekers, waar wij gezien ons vloeroppervlak niet toe behoren, sluit ook het Amsterdam Pipe Museum haar deuren voor de komende drie weken, inclusief de winkel. Nieuwe berichten hierover volgen.


Dagboekfragment 22: najaar 1988
10 maart 2020

Het vijftigjarige bestaan van Museum De Moriaan is de reden tot en feestje, maar vooral om het museum op de schop te nemen en de presentatie drastisch te moderniseren. Ik ben gevraagd de presentatie over de kleipijp nieuw vorm te geven. Onze opdracht is duidelijk. In de Van Beuningenvitrines moet een permanente expositie van de geschiedenis van de Goudse pijp komen, een prachtige uitdaging. Vandaag wordt die geopend, hoe eervol door Gijsbert Helbers, die vijftig jaar eerder De Moriaan als museum stichtte. Deze oud-museumdirecteur is een goede spreker maar hij houdt het kort. Met een tik op de katheder verklaart hij het heringerichte museum voor heropend. Binnen de beperkte middelen ben ik zeer tevreden over de nieuwe presentatie. Die is transparant en overzichtelijk, met gelijke accenten voor iedere periode. Het is een mooie maar bondige inleiding in de materie geworden. Helbers is echter de man van de volgepropte rariteitenkamers en lijkt bij rondgang niet zo gecharmeerd van de herinrichting. En het is waar, De Moriaan is grotendeels leeggehaald. Toch brengt bij betreden van de sael van het museum zijn blik van herkenning van zijn oude liefde wel weer een glimlach op zijn broze gelaat terug.


Gewaardeerd legaat van een roker
4 maart 2020

Onlangs overleed oud-politicus en -minister professor Jos van Kemenade. Hij was ons als toegewijde pijproker wel bekend en bezocht onze winkel meermalen. Van Kemenade had een voorliefde voor opvallende pijpen, liefst Deense ontwerpen. Zijn zoon bracht een koffer vol met zijn favoriete rokertjes met de wens van zijn vader ze aan ons museum na te laten. Wij mogen een representatieve selectie maken van zijn aankopen van merken of ontwerpen die hier in de collectie nog ontbreken. De Vikings uit de studio van Poul Winslow, stoere freehands met een eigen uitstraling hadden de voorkeur van Van Kemenade. Daarnaast troffen we aantrekkelijke modellen van Ser Jacopo, Sir Nobile, Caminetto, Vauen en andere merken aan. Curieus is de pijp uit 1989 die Van Kemenade als pijproker van het jaar kreeg uitgereikt. Al met al geven de pijpen van Jos van Kemenade een prachtig tijdgebonden en vooral persoonlijke blik in het modegevoel van een toegewijde pijproker uit de tijd rond het jaar 2000.


Dagboekfragment 21: 12 december 1988
3 maart 2020

De toekenning van een wetenschappelijke prijs was al een paar weken geleden via de telefoon aangekondigd. Nu is het de officiële dag in het gebouw van de Koninklijke Academie van Wetenschappen. Helaas niet in het indrukwekkende paleis aan de Kloveniersburgwal, maar in de jaren zeventig nieuwbouw ernaast. Bij binnenkomst worden de laureaten, dat ben je dan ineens, apart genomen voor een fotosessie. Daar staan wij dan, vijf man sterk keurig in het pak, de doos met de begeerde penning geopend voor de borst voor een kiekje voor altijd. Daarna geleid naar de eerste rij met gereserveerde stoelen. Vanaf het podium volgen nog wat toespraken en vervolgens wordt ieder van ons naar voren geroepen om vanuit de zaal de admiratie te krijgen die hoort bij een onderscheiding. En dan is het receptie met het eindeloos handen schudden. Vrienden en kennissen, ook lieden die gewoon je hand geschud willen hebben. Na deze drukte strijken we neer in een restaurant in de Utrechtse straat, nog een beetje rozig van de eer, Marianne en Jeroen, Benedict en ik. De legpenning als bewijs van het gebeuren veilig in de binnenzak geborgen. Reflecterend eten we de tijd weg.